ŞERBET

İçime nüfûz ediyor her zerresi zamanın
Zaten geçmiş her an
Kayıptır ve hasrettir

Söylenen her şey harf be harf
Ağrıtır ya en saf halinde sevdanın
Ateş olur yakar
Ama aslen
İçin için daha da derinleştirir

Susuz kalır bazı anlar
Sanırsın kaynağın tükenmiştir
Oysa kelimeler her seferinde
Pare pare etse bile
Sızıntıya izin vermeyecek
Şekliyle gönülleri mühürlemiştir

Hani arsızdır
Bir ömür beklediğindir
Hani sokakları çocukluğumuzun
Taş be taş
Halâ aynı merdiven oturduğumuz
Bedenlerimiz küçük
Oysa büyük olan kalbimiz bilir
Hayat herkesinkinden apayrı
Tadlar verecektir
Aşkı her bir rahiyâsı muhteşem bir şerbet gibi
Damağımızda hissettirecektir

Hayatım hasretim tadım tuzum
Ve suyum
Siz hiç eksik olmayın