Kalemin kağıda değmesini beklemeden daha
Akıl, fikir kalmadı bende
Mürekkepler hasret çağrıştırdı
Evvel mi ahîr mi bilmiyorum
Elim bir suyun en hassas yerinde
Bir sağa bir sola sayıklama hâlinde
Kıblesini şaşırdı
Çok sevmeme rağmen
Ne vazodaki, ne saksıdaki
Bugün hiç biri teselli etmedi
Güftesiz kelimeleri zamana yayalı da çok oldu
Nazardan nazara yayılır gibi
Yine yalınayak, başım avâre
Bir yudum kahve aldım, bir yudum düşünceyle
Gözüm pınarında gökkuşağına engel olamadan
Günden, geceden ve aynadan
Kısmetimize ne yansıdıysa artık
Hürmet ettim, boyun eğdim, teslimim
Şükürler olsun
Hayat her zaman ki gibi
Bilmediğimiz yerden mi soruyordu?
