Kapının girişindeki ağacın
Dalı yere eğilmiş bugün
Elim kolum doluydu ama
Uzandım sessizce öptüm bi' yaprağından
Sanki beni duyacak gibiydi
İçerden, penceresi açık odadan
Mavi kepenge değe değe
Keten perdenin ucu
İçerde mi dışarda mı belli değildi
Uzandım ona da, sevdim, gönlü kalmasın
Sandalyelerden biri, diğerlerinden ayrı düşmüş
Farkında olmadan
Üzerinden anneannemin işlediği beyaz minder
Kenarı kıvrılmış
Uzandım düzelttim, yaklaştırdım
Birbirleriyle kaynaştırdım hepsini
Eşya deyip geçmem ben
Yaşama yaşam katan
Ömrü bereketlendiren ne varsa etrafımızda
Ha bir eksik ha bir fazla
Bizle yaşıyorlar ya
Uzanıp sevdim ben hepsini, seveceğim her zaman
