O maviliği ellerimle dağıtınca
Aslında her şey toplanır bir bir
Yüzler en hakîkisinden ışıklara boyanır
Bir yelken gibi göğsümüz
En olmadık hâlleri savunur
Hayat bu
Zaman zaman
Gözünün yaşına bakmadan kavurur
Esas olan
O gümüşten bir halkadır
Süzülürken eşleşir
Çocuktur ruhlar
Gün olur
Evren, kâinat dinlemez
Beklemek nedir bilmez
Ama sabr’ ile selamet
Kolkola oldu mu o yol boyunca
Ovaya ve dağlara karşı
Fersah fersah genişler
Eksilmez
Büyür