HAYR'OLA

Benim bahçeme nicedir düştü bu tohumlar
Günden güne bakî kalma telaşıyla
Sevdanın yıllara sığmadığı gibi
Gördüğüm güneşler sayısınca
Göğsüm alabildiğine genişlese de
Nefesim nefesime uymadı

Kâlpten kâlbe işlediğimiz
Bir oya gibi, bir su gibi
Hayatımıza bir kere
Denk düşen
Hem geceye, hem sehere hâr
Gül kokusuyla sevgili
Sevdiğim her bir dalgadan
Yükselerek benden öte beni
En pür neşe hâliyle sarmaladı

Gafletle adım atanların
Kıyâmetinden
Korusun şimdi her birimizi Rabb’im
Ve unutmayın
“Her bir kimse
Kapısının anahtarını bekleyen
Boş bir ev gibidir”