Uzanıp bir ağacın gövdesine
Var gücümle sarılıp
Köklerinin sağlamlığıyla
Ruhumu ve nefesimi
Ona teslim etsem
Deliliğin aslen
Övünülecek bir şey olduğu
Kanaatîyle
Aklım fikrim birdir bilinciyle
Çözülüp çözülüp tekrar bağlansam
Ben bir ağacın
Âşk ile aşısı olsam
Kendimce
Ne baharı ne güzü
Daîmi ve inkârsız
Kuş yuvasından hafif
Bir gönül ağırlığınca yüklü
Nazarlardan sıyrılıp
Yaradana emanet olduğumuzun
Harıyla tekrar tekrar yansam
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder