KISA KISA / MUHTELİF

Aşk sarmaşıktan, sarılıp sarmalamaktan gelir
Erguvanın hüznü ruha dar gelir
Olsun
Ha mavi, ha yeşil farketmez
Gönül gözle sarınca
Aşk'ın ömrü / ölümden öte olur / cân'a nefes gelir

**


Gölgeye değen nazarı
Hangimiz hayr'a yorarız
Bin düşü
Bir fırtına, bir serzeniş, bir akıl içinde

**


Şiltesi yamacında durmalı
Her daîm, eli üstünde
Yağmur yağarken
Güneş açar da/ boyanırsak 7 renge
Tüm dilekleri "oldu" bilmeli
Sevgiyle, sevgiyle, sevgiyle


**


Bi' ipin ucunda su da olabilirmiş insan
Suyun rengine aldırmadan


*
Sen ki bi' sokak çocuğundan farksız
Avareliğin en hasını yaşıyorsun her gün
Bi' çarşaf gibi önünde / ha gökyüzü, ha deniz
Sen "özgürüm" diyenlere inat
Ruhu alıp eline
Alemlerden alemlere süzülüyosun
İyi ki varsın hayatımızda
Güzel martı, sevgili martı, başına buyruk martı

**


O kadar güzeldir ki, kimi zaman
Gitmesin istersin
Güneşe varacağını
Herşeyin onda çözüleceğini
Bilmene rağmen
Daîmi mahsunluk sönmesin
Hüznün o güzel yüzü batmasın istersin


**

Hangi basamakta hangi göz açılır
Bil'miyoruz demekle işimiz kolaylaşır
Bi' yokluk tufanında varolan koca âlemi
Her adımda âşk ile ancak
Yüklenir yürek
İçinde volkanları taşırır da taşırır


**


Şu daldan incedir ruhum, bilinmez
İyiliktedir, güzelliktedir aklım fikrim
Dertlilere derman da elbet bulunur
Lâkin
Benimle ayrı ahenklidir
Adaçayı, ıhlamur




*

Hayatı 2 satırda
Ezberden kayda alıyorum
Bi' senle, bi' sensiz

Sensizliğin içinde bile senle

Kolum kanat
Elim göz göz yürek çarpıntısı hep
Bi' uçtan bi' uca geçiyorum
Tüm kâinat emre amâde
Ve ben bi' âlem'in en muhteşem ahengiyle
Savruluyorum


**

Bilmem ki şimdiden
Nasıl olur seninle
Yola çıkmak, yol almak

Sardunyası eksik olmayan hayatımın
Gel hayâl ol
Masal ol, rüyâ ol
Yine de ol
Hep ol


**


Seninle
Yeni bi' gün doğurduğumuz an
Zamansız ve mekansız
Ve hatta mevsimsiz
Uçsuz bucaksız, elbette ufuksuz
Gör'meden, bil'meden daha, yekpâre

Alnımıza kazınmış
Tek bi' kelime varsa şayet peşimizde


Adımlarımızı şu kuşlar gibi sıralayalım
Güneşte çözülmeyen saf bi' aşk ile

GÖR'MEM LÂZIM

Bazen günden kısa, geceden uzun gelir nefesler
Ne zaman tam manâsındadır / ne de an içte kıvranır
Zaten aşikârdır

Gözümüzü bu hayata attığımız ilk günün sabahı kadar ilk
Olur tüm sayfalar
Üstüne yıllarca yazsak ve dahî çizsek bile
Bi' an gelir tenhalaşır/tenhalaştırır ruh

Sonra
Sîne de katlanır / katmerlenir kelimeler / dolar
Hem ne dolmak / ağız dolusu
Herşeyin başı bi' hayr' ise
Ne bilgelik söker artık/ne bilgece sözler
Fermanı yazmıştır yürekler, eller ve gönül
Bi' yanım deryâ, bir yanım su
Mübârek ve huzurlu

ÖZLEDİM

Hangi bayram farketmez,

Kalabalığa kalmadan temiz, pak, bayramlıklarımızı giyip bir heyecan bir heyecan sokağa çıkışımızı,

Dere Sokağı’ndan Eşrefpaşa’ya çıkarken köşedeki büfeden, öğleden sonra içilmek şartı ile aldığımız piramit şeklindeki Meysu’larımızı,

Bayram namazına giden dedemin arkasından yıkanmış, mis gibi beton/toprak kokan avluyu,

Namazdan sonra fırından alınmış ve 1 hafta boyunca bir mahalleyi doyuracak kadar sıcacık ekmeklerin köşelerini koparmayı,

Karınca kararınca Allah ne verdiyse hazırlanmış, yaseminin yanındaki kahvaltı sofrasını,

Mahallenin tüm çocuklarının birer birer kapıya gelerek, bayram harçlığı yerine şeker alınca asılan yüzlerini ve sonra hemen, yine tüm saflıklarıyla, şekerleri açıp açıp bir çırpıda yemelerini,

Öğlene doğru konu komşunun akınına uğrayan evde yayılan mis gibi kahve kokusunu,

Öğlen erik’in altında kurulan tahta masada, akşamüstüne kadar kimin kısmetinde ne varsa gelip, yiyip, kalkışlarını,

Demlenen çayının fokurtusunu, sonrasında revani eşliğinde servisine yardım edişimizi,

Bir ara “aaa bakkal” diyip, kapıdan fırlayıp, aşağıdaki bakkaldan aldığımız “çatapata”ları,

Akşama doğru gelen gideni sanki biz ağırlamışcasına bastıran yorgunluğumuzun asıl sebebinin, dün geceden bugünün heyecanı olan o uykusuzluğu,

Ve onca misafire rağmen anneannemin, dedemin ve annemin bitip tükenmek bilmeyen enerjilerine hayranlığımı,

Özledim ben …Hepsini özledim …Herkesi özledim …

Göçenlere selam olsun, ne diyelim …

Hep sevgimle.

Bİ' HARF İÇİN BİLE

Bi’ ışığın tam ortasından geçip
Elim, yüzüm ve gözüm önünde
Binlerce narâdan bi’ harf için bile
Serilebilir gönül
BİR bildiği bi ömrün tam içine
Çünkü her noktası
İyi niyetler içindedir, bilebildiğim


Bu yüzden
Merdivenin her basamağında
Ayrı ayrı serpiyorum
Çağlayanlara daîr ne varsa

Avuçiçindeki yürek değil
O yanılabilir
Mühim olan
Şehâdet eden dil

TATLI SANCISIYLA HAYATIN

Bu sabah da / her zaman ki gibi
Ben, ben içimde
Tanıdık tatlı sancısıyla hayatın
Çoktan, sesten yana uyandım

Parmak uçlarımda kalktım
Nereye bastığımın, nerden kuvvetlendiğim de belliydi
Gördüğüm ilk pencereden
Bi’ şarkının peşinden gibi sanki
Öylesine savrularak
Uçtum

Yeşildi, maviydi
Taştan duvarları sahiciydi
Tarih yazılmıştı / belliydi
İnişi vardı çıkışı vardı
Gördüm / benim gibi sabit değildi
Kolum, kanadım yelken oldu
Gözüm, bekledi / denizin derinini açtı
Yerden, yurttan sorgu suâl etmedim

Bildiğim ne varsa
Arkamda bıraktım
Yolun dikenlerine aldırmadan
Bi’ tek şeye inandım
İçime en çok sinen hâlimle
Diyorum ki
Ben ezelden
Sevdâlı doğmuştum
Belliydi

YEKPÂRE BALLAR

Bi' kayığın ucundan kıyılara uzanan kıyametin
Nerden geldiğini nereye varacağını ben kestiremedim
Günler geçti / ömür ömür
An geldi lime lime eder oldu / ses etmedim
Az kaldı dedim

Kâh elim sudan / dümen üzeri geçti
Kâh gözüm gökkuşağından / yol boyu
Suret yanımdaydı / ruh da
Sessiz / kimsesiz
Aynı hat içinde döndüm
Pergelsiz

Kaşık kaşık beslediğim / yekpâre ballar tadında
Sınırlar ötesinden uçup gelen
Sınırsız bi' muhabbet kuşu
Benimle ağız birliği yapmış
Ben gölgemi o dakika buldum

Alnıma mı yazmış sahip
Her an'ıma göz göz güzellikler serdiğinden belli
Ben bu dünyaya ömürlere ömür katmasına şahit geldim

KÖŞEBAŞI

Cevaplarından
Yüz düşürmemeye çalıştığım
Bi’ garip hayat varsa
Ki var
Soru sormaları da bırakmalıyım artık

Akılda deryâdan fena aslen
Belki bu yüzden
Kelimeleri kısır kalıyor dilimin

Başımdan bi’ yazma sıyırır gibi
Ayaklarım yönsüz yurtsuz
Güneşe dönüp yüzümü
Bi’ çırpıda denizi tam karşımda bulmuşçasına
Şaşırmak istiyorum

Köşelerinden dönüp bi’ sokağın başındayken
Kolumda hayatımın
O an, o dakika durmuş gibi saati
Hasret neymiş
Ab-ı hayat neredenmiş
Öyle hayâl meyâl fark etmez
Öyle denk gelsin istiyorum