Bi’ parmak izi kadar farklıyız aslında
Her birimiz aynı suda doğsakta
Hayatın ne zaman bi' ömre dönüşeceğini kestiremeden
Kelimelerimiz dilimizin ucunda
Kimi gün öksüz
Kimi gün taştan taşa coşkuyla seken
El yordamı mı artık, nefes yordamı mı bilinmez
Düşe kalka tanıyoruz önümüze serilen kaderi
Katlanabilir tadlar var, tuzlar var
Katlanamadıklarımızla karşılaşmasak ne iyi
Bi' hikâyenin en hazîn kenarından
Bakıp çıkmak mı işin formülü
Bilmiyoruz
Koluma sevdâlı dalgaları takıp
Salına salına yürümek istiyorum ben
Kahrı da, lütfû da
Hoş bi' bakışla karşılamak
Gökyüzüne kök salmak
Denizlere yalınayak koşmak
Ağaçlara sanki bi' buğday tarlasını sever gibi dokunmak
İstiyorum
Ben bu hayatı
Bi' parmak izi gibi yaşamak istiyorum
Eşsiz, tek ve paha biçilmez
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder