Daîmi mahsunluğumun
En ince noktasına
Gün be gün oya gibi işlenen
Tadların, tuzların ve hayatın
Gözü duman
Gönlü su
Farkedilen bir gelip geçicilik hâliyle
Ama her zaman
Bir iz bırakan rüzgarlarıyla
Ömrümüzün
Şikayetsiz ve isyansız
Muhteşem sürprizlerine de
Göğsümü açtım ben
Bu noktada, her zaman ve hep
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder