İŞTE ÖYLE BİR ŞEY

22 Aralık'10 Kadıköy/Eminönü Vapuru'ndan

ÂŞK İLE

Denizden yana beri
Çokça minare gölgelerine doğru ileri
Bir sabahın şaşkınlığıyla omuzlarımda
Ellerimle yüzümü kapatmış
Gündüzün türlü rüyâlarıyla hoş
Ve havanın rahiyâsıyla sarhoş
Almış başımı gidiyordum
Issız kaldırımlarda
Hayâli bir kuş olmuş
İçten içre, nicedir bir şarkı söylüyordum
Kimse duymuyordu ya sesimi, en çok ona seviniyordum

Sayfaların arasında kurtulmuş
Noktaların bir araya geldiği bir an geldi
Bu defa yüzümü göğe kaldırdım
Parıldayan bir havadaydı gün
Gözümdeyse pek tatlı bir tavır taht kurmuştu
Kâlben sabit, aklen çelebi bu kaçıncı saatiydi ömrümün
Sonsuzluğun içinde bu hangi sonbahardı
Vuslat en bilinmeyen an’a denk ise
Kaç nefesi kalmıştı gönlümün

İçten içre, nicedir ben
Bu şarkıyı söylüyordum
Tüm kâinat şehâdet ediyordu
Ben en çok buna seviniyordum.

MİM :)

Sevgili deep beni MİM'lemiş sağolsun, varolsun.

Konumuz bir kitaptan sevdiğimiz bir cümle...
Ve fakat ben hayatıma düstur edinmeye çalıştığım bir kıssayı paylaşmak istedim. Kitabımız Ken'an Rıfaî'den > Sohbetler...

"Öğrencisi hocasına sorar;

- Hocam, bilmekten alâ ne var?

Ken'an Rıfaî'nin cevabı;

- Bilmemek...!"

Bu mim'i şu an paylaşmak için blogger dostları arasında seçim yapamadım...
Farklı bir konu ile ileri ki günlerde paylaşsam sevgili deep kusur görmez umarım :)

Sevgi ve selâm ile.

NAR GİBİ

Gün, günden dönerken yavaşça
Gönlümüzün güzellik bereketi nar gibi olsun

YA BEN?

Çiçek gibi uzanmış, nice Arnavut kaldırımlarına bastı ayaklarım
Hiç birinin izini silmedim ki ben; en derininden, en yüreğimden

Silip süpürdü eteklerim, arkamda bıraktığım nice sonbaharlar soludum
Belki onlar son değildi, herşeyin ilkiydi, başlangıcıydı
O içimdeki en olurundan ve en yorucu, bir o kadar da en büyük patlamalardı
Sabırsızca baktığım renkleri az mı susturdum

Göğsüm gibi ak bir güvercin, uzaktan yakınlaşan sırma bir kanat üzerinde
Seherleri mi gecelere bağlayan bir ince urganı sımsıkı, tutmuştum
Her şey mi bir hâyaldi
Ya ben
Ya ben en şahanesinden bir hayâlperestin ta kendisi miydim?

BİR'DEN

Bilmediğimiz aşikâr bir ebed ile
Yaşadığımız bir zamanın sırma telidir ya her an
İçerden içeri suâldedir düşüncelerle benlik

İnceliklerle işliyoruz kutbûmuzu , oldu mu olmadı gâilesiyle hani
Kâh sendeliyoruz sitemler içinde
Kâh vakûr olup göz göz sığınmak istiyoruz en kuytusuna ruhun

Hâli hatra kavuşturup kâlpten bir yol açarcasına
Her basamağa varış ile, menzilin müjdesini kaparcasına
Yine fakr, yine yalınayak, yine bir'den
Bahşedilmişcesine dilden çözülsün manâ

GÜZELLİK

İstanbul aynı İstanbul belki ama
Her günün ruhu başka zuhur onda
Ortalık kızıl deryâ
Az ilerde bir bayrak var, hür
Bu yüzden mi bu akşam da böyle feryâd figân dalgalanıyor
Boşuna dememiş şâir "Üsküdar yanıyor"