YOKUŞTA

Bir yokuşun tam ortasında
Bi’ saatin ucunda değildir
Hesapsız ve sakin zaman
Ve bilmiyoruz
Kaç defa durur

İstanbul’da alınan bi’ yudum
Ab-ı hayat tadında gelir
Gelen geçen insanlara inadeder
Gönüller açar büyük büyük
Ve bilmiyoruz
Kaç defa vurur
Vurur
Vurur
Vurur

SORULAR HEP

Bir anahtarın ucuna
Kaç hayâl sığdırabilir bi’ insan

Görmeden, tatmadan
Dokunmadan
Hangi akîdeyle
Zaman, mekân silinir

Eldeki kelimelerle
Ne kadar mesafe alınabilir

Bir ovanın sınırsızlığında
Kaç kulaç atılır

Havadan, sudan
Bîkenar hayatlarımızdan
Çıkıp
Bir kozalağın üstüne
Nasıl bir destan yazılabilir

SEN

Sabah yine sesin geldi
Öyle kalktım yataktan
Beni çağırıyosun
Her sabah ve aynı saatte bıkmadan

Güzelim, canım
Beraber uyanalım gel

Her defasında
Bir ilk gibi
Saralım sarmalayalım birbirimizi
Gel

Böylece
Seni kıskanan kediler
Bir daha kırmasınlar
Bu ebrulî camlarımızı

GÜN GİDERKEN

Karşımda sararıp sararıp süzülürken
Her günün ayrı bence güneşi

Ve gülümseyen yüzüm ile
Bir yoldayım
Havalanmışım
Ve bir o kadar da yalınayak
Sallanmadan, sarsmadan, sarsılmadan
İlerliyorum

Aklımda bir yelkenlinin tülden tel tel hayâli
Kâlben bakarken uzaklar içinde
En sahicisinden yakınım
İsyansız ve hesapsızım
Bir bahçenin gülden sarmaşık duvarı hizasınca
Yürüyorum

Bir yayın ucunda püskül püskül bükülmüş
Hedef gözbebeğim miydi
Anladım bu yüzdendir bak
Derinden saplanmış ok
Görüyorum

Çamlık esintisiyle bir olmuş
Damla damla deniz tuzu
Gözüme de karışmış
Ne güzel
Sînende bu en sabırsız halîmle
Uzansam bînefes, dursam bînefes
Gönül burkan şarkılar arasında
Ben bir tekneyim
Tatlı tatlı
Dinliyorum

BAYRAM

yol hali,bi ayağın yer de, bi ayağın gökte

elin pergelde

ah edip inlemem şikayet değil

her garip kul gibi yalvarış belki


yolun başında,ortasında ve sonunda

bi yudum ışık alsak

her yansıma da

suret seni,sen sureti ararsın..

her aşığa bayram,her çiçeğe baharsın


yine ağlarım

şimdi avuç içindesin

kanatları sonradan takılmamışsın

yolda toz toz avuç avuç kader

deli karınca

kararınca

yolu gözleyen,yolu gösteren


almış ayna'yı üstüne

başı üstüne

seyredilmemiş

GÖRülmemiş

bi kaş ile göz arası

bi merkezde sırr olmuş

SABAH BENLE KALK GEL

Sabah benle kalk gel
Kıyıda uyanmamış balıklara
Gölgeye gerek yok artık
Bundan böyle
Hem ağacın
Hem dalın benim
Korkma uzan tut
Bak bu elim

Küreklere ben asılırım
Sen hasretine derin dal
Fısıldaş eski dostlarınla
Ben şahidim
Onlar da seni özledi bak

Suyun parlaklığı yüzüne
Yansıdığında
Eğilip bir kaç damla kat
Kendiliğinden süzülen yaşlarımıza

Hayatın yıprattıklarına inat
Bırakma uzan tut
Bak bu gözlerim

SANKİ DENİZ

Karşımda bilge bir deniz
Kenarında yapraksız bir ağaç
Ve bir vapur her kederden habersiz


Bisiklete binenler kıyıda
Söylemiş miydim
Ben hiç bisiklete binmedim hayatımda
Güz ortasında baharı aramadığım gibi
Ve hatta
Hayata dair hiç bir şeyin matematiğini bilmediğim gibi
Dört işlemden başka


Ayrık otları bilmem ben
Hüzünleri bile kendi kendime yaşanır bilirim
Hiç bir şeyi yarına bırakmayan ben
Gözyaşlarımı erteliyorum bak
Teşekkür ederim